Ρομποτική Γαστρεκτομή

Η ελάχιστα τραυματική χειρουργική προτείνεται σήμερα από διεθνώς αναγνωρισμένες χειρουργικές ομάδες ως μέσο για τη βελτίωση των μετεγχειρητικών αποτελεσμάτων σε ασθενείς που υποβάλλονται σε γαστρεκτομή για καρκίνο του στομάχου, ιδίως όταν η νόσος βρίσκεται σε πρώιμο στάδιο.

Δυστυχώς  οι συμβατικές λαπαροσκοπικές τεχνικές δεν χαίρουν ευρείας αποδοχής λόγω των τεχνικών δυσκολιών που προκύπτουν ιδίως από μη-έμπειρες ομάδες και ιδιαίτερα κατά τον λεμφαδενικό καθαρισμό. Παρόλο που ο λαπαροσκοπικός λεμφαδενικός καθαρισμός έχει αποδειχθεί ότι είναι εφικτός ενδοσκοπικά όταν γίνεται από έμπειρους λαπαροσκόπους (Uyama et al. 1999, Tanimura et al. 2006 Pugliese et al. 2006), , παραμένει μία τεχνικά δύσκολη επέμβαση που σχετίζεται με αυξημένα ποσοστά διεγχειρητικών προβλημάτων, όπως πχ αιμορραγία ιδίως κατά την παρασκευή γύρω από τα μεγάλα αγγεία (ηπατική, κοιλιακή και σπληνικές αρτηρίες). Καθώς υπάρχει συνεχώς αυξανόμενη βιβλιογραφία που υποστηρίζει ότι η εκτεταμένη λεμφαδενεκτομή μπορεί να εφαρμοσθεί με χαμηλή νοσηρότητα (Wu et al. 2006, Roukos et al. 1998 Hartgrink et al 2004), ογκολογικά κέντρα διεθνούς φήμης προτείνουν το ρομποτικό σύστημα da Vinci ως μέσο διευκόλυνσης της ενδοσκοπικής προσέγγισης της γαστρεκτομής και του λεμφαδενικού καθαρισμού για καρκίνο.

Χαρακτηριστικά, η ομάδα του W.J.Hyung δημοσίευσε πρόσφατα (Μαίος 2011) συγκριτική μελέτη που περιλάμβανε 827 ασθενείς και έκανε σύγκριση μεταξύ ρομποτικής και λαπαροσκοπικής γαστρεκτομής για πρώιμο γαστρικό καρκίνο. Τα αποτελέσματα δείχνουν καλύτερα βραχυπρόθεσμα μετεγχειρητικά αποτελέσματα με τη ρομποτική τεχνική και συγκρίσιμη ογκολογική ριζικότητα. Παρόμοιες δουλειές έχουν παρουσιαστεί και από την ομάδα του Pigazzi από τις ΗΠΑ, Lee από την Κορέα, Morel από την Ελβετία και D’Annibale από την Ιταλία.

Η επιστημονική ομάδα του Δρ.Κ.Κωνσταντινίδη εφαρμόζει τις τεχνικές αυτές ρομποτικά από την αρχή του προγράμματος Ρομποτικής Χειρουργικής (Ιατρικό Κέντρο 2006), βασισμένη στην εμπειρία της πάνω στη λαπαροσκοπική γαστρεκτομή που ξεκινά από τις αρχές της δεκαετίας του ‘90. Έως σήμερα η εμπειρία της ομάδας δείχνει ότι το ρομποτικό σύστημα διευκολύνει σημαντικά την αναγνώριση της ανατομίας, την κινητοποίηση και παρασκευή του στομάχου, τον εντοπισμό και καθαρισμό των λεμφαδένων και την αποφυγή συμβαμάτων κατά την επέμβαση.